U Galeriji naivne umetnosti u Kovačici će se u petak 8. maja sa početkom u 18. časova organizovati vernisaž povodom stote godišnjice od rođenja dva slikara koji su spadali među najstarije slikare. Svečanim otvaranjem izložbe ulja na platnu Katarine Kožikove i Jana Strakušeka počinju i zvanično ovogodišnji Dani Kovačice.

Katarina Kožikova je rođena je 1926. godine u Lovrinu, u Rumuniji. Završila je osnovnu školu. Živela je u Čehoslovačkoj a od 1958. godine, u Kovačici. Slikala je od najranije mladosti, a Grupi seljaka slikara pridružila se 1962. godine.

Od 1964. godine učestvovala je na gotovo svim manifestacijama „Kovačičkog oktobra“. Sarađivala je sa Galerijom samoukih likovnih umetnika u Jagodini, a učestvovala je i na brojnim kolektivnim izložbama u zemlji i inostranstvu: U Firenci, Torinu, Milanu, Ženevi, Amsterdamu, Kelnu, Duizburburgu, Hamburgu, Frankfurtu, Hanoveru…
U delima Katarine Kožikove dominira nacionalni folkor i tradicija. Figure smešta u ravan, boje uglavnom ne nijansira, a iskren likovni izraz deluje „egzotično“.

Umrla je u Kovačici 2007. godine.

Jan Strakušek je rođen je u Kovačici 1926. godine. Završio je pet razreda osnovne škole. Do drugog svetskog rata bio je sluga u imućnih seljaka, a nakon okupacije odveden je na prinudni rad u selo naseljeno pretežno podunavskim Nemcima. Godine 1944. stupio je u Narodnooslobodilačku vojsku gde je zaslužio medalju za hrabrost.
Nakon rata je završio šestomesečni zidarski kurs u Kovačici, a kasnije dva razreda srednje zidarske škole, i time stekao diplomu građevinskog rukovodioca. Radio je u raznim građevinskim preduzećima, a i kao samostalni zidarski majstor.
Svoj talenat je otkrio tokom služenja vojnog roka, oslikavao je zidne četne novine.
Izložba koju su organizovale njegove komšije 1952. godine na njega je ostavila snažan utisak. Tada je odlučio da i sam počne ozbiljnije da se bavi slikarstvom.
Dugo je tražio sopstveni izraz. Često je pokušavao da imitira školovane slikare i time se približavao gradskim amaterima nesamostalnog izraza. Ipak uspeo je da prevaziđe ovakav način rada i stvori originalno delo.
Pored uobičajne seoske tematike slikao je portrete, ali i prizore iz drugog svetskog rata. Figure slika kao da su ukočene, a njihova lica portretiše.
Učestvovao je na brojnim grupnim izložbama, na primer u Londonu, Edinburgu, Beču, Torinu, Brnu, Bratislavi. Učestvovao je na gotovo svim izložbama Kovačičkog oktobra. Umro je u Kovačici 2014. godine.

Izvor fotografija: GNU Kovacica